اسامی (Nouns)

اسامی کلماتی هستند که به اشخاص، مکان‌ها یا اشیائی اشاره می‌کنند که می‌تواند خاص یا عام باشد. همچنین می‌توانند در یک جمله کاربردهای مختلفی داشته باشند و به صورت فاعل، مفعول یا مفعول حروف اضافه در یک جمله یا جمله‌واره مورد استفاده قرار بگیرند. برای مثال کلماتی چون cat،  book،  table، plane و James همگی اسم (Nouns) هستند. معمولا اسامی با پسوندهایی چون age، ace، cy، al‌، و ... به اسم تبدیل می‌شوند.

ضمایر (Pronouns)

ضمایر کلماتی هستند که به جای اسامی (اشخاص، مکان‌ها یا اشیاء) در جمله قرار می‌گیرند. در گرامر زبان انگلیسی، ضمایر درست مثل اسامی در جمله مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ آن‌ها هم می‌توانند فاعل باشند هم به شکل مفعول در جمله ظاهر شوند (البته به جای قید نمی‌توانند در جمله قرار بگیرند). ضمایر به دو دسته‌ی فاعلی و مفعولی تقسیم می‌شوند و با یکدیگر از لحاظ املایی متفاوت هستند  (این  یعنی  باید حتما همگی را یاد بگیرید و به خاطر بسپارید).

افعال (Verbs)

افعال کلماتی هستند که یک عمل مشخص را توضیح می‌دهند. البته برخی از افعال «بودن» اشخاص، حیوانات، مکان‌ها یا اشیاء را بیان می‌کنند و معمولا هم افعال to be‌ هستند. افعال در حقیقت ریشه‌ی گزاره هستند و به کلماتی نیاز دارند تا برای تکمیل معنای نهاد مورد استفاده قرار بگیرند. به این ترتیب هر جمله حتما باید یک فعل داشته باشد. مگر اینکه در کل جمله نباشد و گروه اسمی، وصفی یا قیدی باشد.

افعال می‌توانند گذرا یا ناگذر به مفعول  باشند و در یک جمله‌ی مسندی مورد استفاده قرار بگیرند که طبیعتا نظیرش را در زبان فارسی هم مطالعه کرده‌اید. همچنین، برخی از افعال برای بیان یک عمل خاص مورد استفاده قرار می‌گیرند مثل «write، run، walk یا sing». برخی از افعال هم نوعی از حالت را نشان می‌دهند که از آن‌ها می‌توان به «be، seem، feel‌ ‌یا sound» اشاره کرد.

صفات (Adjectives)

صفات کلماتی هستند که اسامی و (گاهی) ضمایر را تغییر می‌دهند و مفهوم آن‌ها تکمیل می‌‌کنند. آن‌ها می‌‌توانند بخشی از فاعل یا گزاره باشند. صفات رایج در زبان انگلیسی شامل رنگ‌ها و کلماتی چون fast، slow، big، tall و wide‌و ... می‌شوند. مخفف adjective در زبان انگلیسی همان adj است که احتمالا در دیکشنری‌های تک  زبانه و دو زبانه آن را مشاهده کرده‌اید.

قید‌ها (Adverbs)

قید‌ها کلماتی هستند که افعال، صفات، سایر قید‌ها یا حتی کل یک جمله‌واره را تغییر می‌دهند. حتی ممکن است خود به صورت جمله‌واره‌ای در جمله قرار بگیرند که فعلی را توضیح دهد و به این ترتیب به آن باید compound adverb  بگوییم. بر اساس اینکه می‌خواهید چه چیزی را با چه روشی تغییر دهید، قید می‌تواند در بخش‌های مختلفی از جمله قرار بگیرد. یعنی جایگاه قید در جمله دقیقا به روش و موضوع مورد نظر شما بستگی دارد. معمولا با افزودن یک ly به صفات می‌توانید قید درست کنید. برای مثال می‌توان به slowly، quickly، widely، beautifully و ... اشاره کرد.

حروف اضافه (Prepositions)

حروف اضافه کلماتی هستند که روابط بین یک کلمه یا ضمیر را با بخش دیگری از جمله مشخص می‌کنند. به این ترتیب، وقتی یک کلمه در کنار حرف اضافه قرار می‌گیرد یک عبارت حرف اضافه‌ای (prepositional phrases) تشکیل می‌دهد که در زبان فارسی به آن گروه متممی می‌گوییم. این گروه متممی می‌تواند به عنوان قید یا صفت در جمله قرار بگیرد.  برای مثال می‌‌توان به on the table, in the shed, and across the field اشاره کرد.

حروف عطف (Conjunctions)

اگر کمی بی دقتی کنید، ممکن است آن را با verb conjugation اشتباه بگیرید که دیگر همه چیز عالی می‌شود! واقعا خیلی عالی می‌شود اگر هنگام مطالعه‌ی نکات مختلف گرامری، توضیحات صرف فعل (conjugation) را با (conjunctions) که حروف عطف است اشتباه بگیرید. ما تفاوت این دو را بیان کردیم که هرگز دچار چنین اشتباهی نشوید.

حروف عطف کلماتی هستند که کلمات، عبارات یا جمله‌واره‌ها را به یکدیگر وصل می‌کنند و رابطه‌ای خاص را بین دو یا چند مولفه نشان می‌دهند. از جمله رایج‌ترین حروف عطف، « and, but, or, nor, for, so و yet » است.