فعل کمکی would یکی از افعال مودال (افعال کمکی که حالتی خاص به معنی افعال اصلی می ­دهند) است که کاربرد های متنوعی دارد. گاهی به جای will برای صحبت درباره­ ی آینده­ ی احتمالی برای زمان گذشته استفاده می­ شود. گاهی نیز مانند shall فقط برای ایجاد حالت رسمیت و ادب بکار می ­رود. همچنین برای بیان درخواست­ ها و علایق و حالات و شرایط فرضی نیز کاربرد دارد.

ساختار آینده برای زمان گذشته

زمانی که یک جمله در مورد زمان گذشته، بخواهد احتمال، انتظار یا قصدی را در مورد آینده را بیان کند؛ برای ایجاد ساختارآینده، به جای will، از would استفاده می­ شود. به عنوان مثال:

  • “I thought he would be here by now.”
  • “She knew they wouldn’t make it to the show in time.”
  • “I thought John would be mowing lawn by this point.”

 بیان توانایی یا میل به انجام کاری در گذشته

مورد دیگر استفاده از فعل کمکی would برای بیان توانمندی یا میل یک شخص یا وسیله به انجام کاری در زمان گذشته است؛ گرچه معمولا در این موارد، از حالت منفی یعنی wouldn’t استفاده می ­شود.

  • “This darn washing machine wouldn’t turn on this morning.”
  • “Mary wouldn’t come out of her room all weekend.”

بیان احتمال یا اطمینان

همانطور که will، درجات مختلف اطمینان از یک عبارت در مورد آینده را بیان می­ کند؛ would نیز می ­تواند برای بیان درجات مختلف اطمینان از عباراتی که در گذشته­ ی نزدیک به حال بیان شده­ اند، بکار رود. گفت و گوی کوتاه زیر را در نظر بگیرید.

  • Speaker 1: “There was a man here just now asking about renting the spare room.”
  • Speaker 2: “That would be Kenneth. He just moved here from Iowa.”

درخواست مؤدبانه

از would می توان همانند will، برای بیان درخواست ها استفاده  کرد؛ با این تفاوت که با استفاده از would به میزان احترام­ آمیز بودن جمله می­ افزاییم. برای مثال:

  •  “Would you please take out the garbage for me?”
  • “Would John mind helping me clean out the garage?”

بیان علایق و میلها

از فعل کمکی would به همراه فعل like برای بیان علایق در لحظه، یا به عبارت دیگر برای بیان خواسته ­ها استفاده می ­شود. گاهی نیز would به همراه care همین معنی را بیان می­ کند؛ گرچه استفاده از فعل care، بسیار رسمی است و اکثرا در صورت سوالی مشاهده بکار می ­رود.

  • “I would like to go to the movies later.”
  • “Where would you like to go for your birthday?”
  • “I would not care to live in a hot climate.”
  • “Would you care to have dinner with me later?”

می ­توانیم همین ساختار را، به جای حالت ساده­ ی فعل (Base form) با یک عبارت اسمی (Noun phrase) بکار ببریم و علاقه به داشتن چیزی را بیان کنیم؛ برای مثال:

  • “Would you like a cup of tea?”
  • “He would like the steak, and I will have the lobster.”
  • “Ask your friends if they would care for some snacks.”

 فقط اگه می­ شد! (“Would that”)

از would قبل از یک جمله­ واره که با that آغاز می ­شود، می­توان برای بیان یک جمله­ با حالت آرزویی و غیرواقعی استفاده کرد. به مثال­ های زیر توجه کنید:

  • “Would that we lived near the sea.”
  • - “Life would be so much easier if we won the lottery.”
    - “Would that it were so!”

 

این­گونه جملات مثال­هایی از حالت التزامی در زبان انگلیسی هستند که برای بیان مفاهیم فرضی و یا علایق و آرزو ها بکار می ­روند. با اینکه فعل کمکی مودال would هنوز در این حالت برای ایجاد ساختارهای دعایی، آرزویی، درخواست­ ها و یا ساختار شرطی بکار می­ رود، عبارت would that تنها در محاورات و متون بسیار رسمی یافت می­ گردد.

 بیان ترجیحات

از would به همراه قیدهای rather و یا sooner برای بیان ترجیحات در یک مسئله و یا پرسش در این مورد استفاده می­ شود؛ مثلا:

  • “There are a lot of fancy meals on the menu, but I would rather have a hamburger.”
  • “They would sooner go bankrupt than sell the family home.”
  • “Would you rather go biking or go for a hike?”

جملات شرطی

جملات شرطی در مورد زمان گذشته را در انگلیسی با نام جملات شرطی نوع دوم (second conditionals) می ­شناسیم. برخلاف جملات شرطی نوع اول، در نوع دوم نتیجه ­ی شرط در حالت غیر واقعی یا با احتمال وقوع کم بیان می ­شود؛ به همین علت این بخش از جمله به کمک would و حالت ساده­ ی فعل (bare infinitive) ساخته می­ گردد؛ برای مثال:

  •  “If I went to London, I would visit Trafalgar Square.”
  • “I would buy a yacht if I ever won the lottery.”

 بیان شرایط فرضی

از would همچنین برای صحبت درباره ­ی مفروضات و شرایطی که صحت آنها فرضیست استفاده می­ شود. باید توجه داشت بیان شرایط فرضی لزوما احتیاجی به بیان شرط ندارد؛ در واقع، شرایط فرضی را به عبارت دیگر می ­توان نتیجه ­ی شرط، بدون بیان شرط دانست؛ مثلا:

  •  “They would be an amazing band to see in concert!”
  • “Don’t worry about not getting in—it wouldn’t have been a very interesting class, anyway.”
  • “She would join your study group, but she doesn’t have any free time after school.”
  • “I normally wouldn’t mind, except that today is my birthday!”

 اظهار نظر مؤدبانه

از فعل کمکی مودال would به همراه حالت ساده­ ی افعال بیان نظر و عقیده (مثل think یا expect) برای حذف حالت تنبیهی یا تحقیری یک اظهار نظر استفاده م ی­کنیم تا نظر خود را به صورت احترام آمیزتر و رسمی­ تر بیان کنیم. به عنوان مثال می ­توان گفت:

  • “I would expect that the board of directors will be pleased with this offer.”
  • “One would have thought that the situation would be improved by now.”

در همین قالب با همراه کردن would و یک کلمه­ی استفهامی، می­توان نظر کسی را مؤدبانه پرسید؛ مانند مثال­های زیر:

  • “What would you suggest we do instead?”
  • “Where would be a good place to travel this summer?”

پرسش چرایی یک موضوع

زمانی­ که از کلمه­ ی پرسشی why (چرا) در مورد موضوعی در گذشته استفاده می­ کنیم؛ گاهی می­ توان آن را با فعل کمکی would همراه کرد. به این مثال­ ها توجه کنید:

  • “Why would my brother lie to me?”
  • “Why would they expect you to know that?”

 

زمانی که از why would به همراه نهاد اول شخص (I یا we) استفاده می­ کنیم، معمولا مقصود استفهام انکاریست؛ یعنی موضوعی که دلیلش را می ­پرسیم بی ­اساس و بی ­پایه است.

  • “Why would I try to hide anything from you?”
  • “Why would we give up now, when we’ve come so close to succeeding?”

بیان مؤدبانه پیشنهادات

از فعل کمکی would به همراه نهاد اول شخص برای بیان یک پیشنهاد یا نصیحت مؤدبانه استفاده می ­کنیم. در این حالت، معمول است عبارت if I were you را هم در انتها یا ابتدای جمله بکار برند و پیشنهاد را با قالب جمله شرطی بیان کنند.

  • “I would apologize to the boss if I were you.”
  • “I would talk to her tonight; there’s no point in waiting until tomorrow.”

می ­توان همین حالت جملات را برای نهاد دوم شخص یا سوم شخص نیز بکار برد؛ در این حالت از فعل be و صفت­هایی چون wise، smart و ... استفاده می­ کنیم؛ به عنوان مثال:

  • “I think you would be wise to be more careful with your money.”
  • “Recent graduates would be smart to set up a savings account as early as possible.”

 جایگزین کردن افعال کمکی مودال

در بسیاری موارد، افعال کمکی مودال می­ توانند با افعال مودال دیگر تعویض شوند. از این تعویض کلمات برای ایجاد معانی جدید در ساختار گرامری مشابه استفاده می­ شود؛ برای مثال، بجز would در ساختار شرطی نوع دوم می­ توان از افعال could (برای نشان دادن وجود احتمال بالا برای نتیجه ­ی شرط) یا might (برای بیان احتمال پایین نتیجه ­ی شرط) نیز استفاده کرد؛ مثلا:

  • “If I won the lottery, I could buy a new house.”
  • “If I were older, I might stay up all night long.”

 در انگلیسی بریتانیایی، برای ایجاد ساختار مقید­تر، مؤدبانه ­تر و رسمی ­تر، should را جایگزین would می­ کنند؛ برای نمونه:

  • “I should apologize to the boss if I were you.”
  • “I should like a poached egg for breakfast.”